Jun
10
Centralne Organy Administracji
Filed Under Administracja | Leave a Comment
Wszystkie organizacje, urzędy, instytucja pawoływane do wykonywania administracji publicznej na terytorium całego kraju.
1. Podstawy prawne działania i konstytucja, ustawy szczegółowe, akty wykonawcze do tych ustaw no. Ustawa o RM 1996/ sł. Wykonawcza- prezes RM i RM (oraz organy im podlegle)
2. Organy centralne:
a. Naczelne
b. Urzędy centralne – powoływane ustawowo (pion administracyjno-wykonawczy)
a.) RM, prezes RM, ministrowie, ministerstwo- pomocniczo „pion polityczno rządowy”
3. Rada Ministrów
• Prezes RM i poszczególni ministrowie, przewodniczący komitetów (Badań Naik, Integracji Europ.)
Powoływanie:
• Desygnacja przez prezydenta prezesa RM
• Wybór składu RM i prezentacja prezydentów
• Zatwierdzenie przez prezydenta i powołanie premiera
• 14 dni na przedstawienie programu
• Sejm udziela wotum zaufania
Jeśli nie:
Sejm wybiera premiera i Radę w ciągu 14 dni od nie udzielenia wotum zaufania
Jeśli nie: prezydent ma 14 dni by wybrać prezesa i RM, jeśli nie skraca kadencję sejmu
Dymisja RM przyczyny:
• Nieukonstytuowanie nowego sejmu
• Rezygnacja prezesa RM z funkcji
• nieudzielenie przez sejm RM votum zaufania
• uchwalanie przez sejm votum nieufności
• dezaprobata sejmu na dzialania rządu
• może byuć udzielone 1 min.
Votum nieufności:
• Wniosek – grupa 46 poslów (1 minister-69 osób)
• Sejm ma 7 dni na uchwalaenie (kolejne wnioski min. co 3 msc.)
Funkcje RM:
• Warstwa polityczna – wkonstyt. Polityka wewn. I zewn.. państwa
• Warstwa adm, publicznej – RM kieruje administracją rządową.
Funkcje dodatkowe:
• Wykonywanie ustaw
• Rozporządzenia
• Uchwalenie ustawy budżetowej
• Ochrona interesów SP
• Zapenia bezpieczeństwo wewnętrzne, porządek państwa
• Zawiera umowu międzynarodowe
• Coroczne określenie liczny powołanych do wojska
Tryb działania i organizacja- ustawa o RM tryb szczególny zdiałania- akty szczegółowe
Formy działania- obrady na posiedzeniach.
Droga obiegowa-
Posiedzenia zwołuje PRM, ustala porządek, obsługą posiedzenia zajmuje się Sekretarz…
Rozstrzygane są akty rządowe (rozstrzygnięcia w drodze uzgodnienia, a jeśli nie to w drodze głosowania zwykłą większością głosów)
RM może byc reprezentowana na zewnątrz
• Przed sejmem – jeśli dotyczy spraw z inicjatywy RM to TM może być reprezentowana przez poszczególnych ministrów
Prezes Rady Ministrów (PRM)
Desygnowany i powoływany przez prezydenta
Funkcje:
• Reprezentant RM (funkcje w segmencie rządowym)
• Organ kierujący
• Wudający rozporządzenia)
• Zapewnia wykonanie p[polityki rządowej
• Koordynuje i kontroluje działanie ministrów
Kancelaria PRM- obsługa rządu
Rząd-pojęcie polityczne
Rada Ministrów – pojęcie konstytucyjne
Prezydent – wł. Wykonawcza a nie jako organ centralne administracji
Rada legislacyjna rządu –funkcje opiniodawcze i doradcze o organ przy rządzie.
4.Ministrowie
Powoływane i odwoływane przez prezydenta
• Min. resortów0 działy adm. Publicznej im podlegają
• Min. „bez teki”- kompetencje wyznaczone przez premiera
5.Ministerstwo
Aparat pomocniczy ministra nie organ adm. publicznej
• Departamenty, biura, sekretariaty, wydziały
• Gabinet polityczny min.
6.Pozostałe organy centralne (niższego szczebla) urzędy centr.
• Resortowe- podlegają konkretnemu resortowi (ministrowi resortowemu) np. prezes Krajowego Urzędu Pracy, komendant Głównej Państwowej Straży Poż.
• Pozarezorstowe- podporządkowane prezesowi RM np. prezes GUS’u
Jun
4
Postępowanie administracyjne musi być prowadzone bezstronnie, ponieważ tylko w ten sposób można wszechstronnie i prawidłowo wyjaśnić stan sprawy i następnie załatwić ją zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dlatego też, jeżeli strona poweźmie jakąkolwiek wątpliwość co do bezstronności pracownika prowadzącego postępowanie, może żądać wyłączenia go od udziału w postępowaniu. Możliwe są przy tym dwie sytuacje. W przypadku bezspornie występujących niżej wymienionych okoliczności, wyłączenie pracownika jest automatyczne, następuje ono z mocy ustawy, a jeżeli pracownik nie zostanie wyłączony, decyzja wydana przy jego udziale jest wadliwa. W krańcowym przypadku może to być podstawą wznowienia postępowania.
Podstawy wyłączenia pracownika są następujące:
1 pracownik jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym (np. w stosunku zlecenia, zaciągnął pożyczkę, wyrządził stronie szkodę), że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa i obowiązki,
2 sprawa dotyczy małżonka pracownika oraz krewnych do drugiego stopnia (rodziców, dziadków, dzieci, wnuków, rodzeństwa, dzieci rodzeństwa) i powinowatych do drugiego stopnia (rodziców współmałżonka, jego rodzeństwa i dzieci) (gdy powinowaty w drugim stopniu pracownika organu administracji wchodzi w skład organu osoby prawnej, będącej stroną postępowania przed tym organem administracji, pracownik taki podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy tej osoby prawnej z mocy prawa
3 sprawa dotyczy osoby przysposobionej (adoptowanej) przez pracownika, znajdującej się pod jego opieką lub kuratelą albo on sam jest adoptowany przez tę osobę, był pod jej opieką lub kuratelą, przysposobienia (adopcji), opieki lub kurateli,
4 pracownik był w tej sprawie świadkiem lub biegłym,
5 pracownik jest albo był przedstawicielem strony,
6 przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3,
7 pracownik w tej samej sprawie brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji w niższej instancji (nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy pracownik uczestniczył w wydaniu decyzji w postępowaniu, które następnie zostało wznowione
8 z powodu tej sprawy wszczęto przeciwko pracownikowi dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne,
9 jedną ze stron w sprawie jest osoba pozostająca wobec pracownika w stosunku nadrzędności służbowej. Niezależnie od podanych przyczyn można też żądać wyłączenia pracownika, jeżeli zachodzą inne okoliczności, trzeba jednak uprawdopodobnić, że istnienie ich może wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. Mogą to być powody rozmaite, normalnie obojętne, ale w konkretnych warunkach wywołujące podejrzenie o stronniczość. W takiej sytuacji nie jest zresztą konieczny wniosek strony. Żądać wyłączenia może bowiem również sam pracownik, może to też uczynić jego bezpośredni przełożony. Wniosek strony może mieć formę najprostszą. Byleby tylko wynikały z niego przyczyny uzasadniające wyłączenie.
Wyłączenie pracownika od załatwiania sprawy, które następuje w formie postanowienia, powoduje wyznaczenie innego pracownika. Mogą jednak powstać sytuacje, że wyłączeniu podlega organ załatwiający sprawę. Następuje to wtedy, kiedy sprawa dotyczy interesów majątkowych:
1 kierownika organu,
2 małżonka kierownika organu oraz jego krewnych i powinowatych do drugiego stopnia,
3 osoby związanej z kierownikiem organu stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli,
4 osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia,
5 małżonka osoby wymienionej w pkt 4, jego krewnych i powinowatych do drugiego stopnia oraz osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.
Wyłączenie organu administracyjnego od załatwiania sprawy dotyczącej jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 2 i 3 k.p.a. oznacza, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji administracyjnej również “z upoważnienia” tego organu przez podległego mu pracownika .
Wyłączenie takie powoduje, że np. wymiaru podatku naczelnikowi urzędu skarbowego, dla którego ten urząd jest właściwy miejscowo, powinien dokonać inny urząd skarbowy, a w przypadku dyrektora izby skarbowej – urząd skarbowy innego okręgu.
Podobnie wojewoda powinien załatwiać w innym województwie wszelkie swoje sprawy, kończące się decyzją administracyjną terenowego organu rządowej administracji ogólnej.
May
19
Prowadzenie Postępowania
Filed Under Administracja | Leave a Comment
W treści kodeksu postępowania administracyjnego organ prowadzący postępowanie określa się jako “organ administracji państwowej”. W istocie jednak charakter prawny podmiotów uprawnionych do prowadzenia postępowania administracyjnego jest zróżnicowany, a faktycznie wszelkie czynności związane z postępowaniem wykonywane są, oczywiście, przez pracowników odpowiednich jednostek organizacyjnych.
W pierwszej kolejności podmiotami uprawnionymi są organy administracji państwowej w znaczeniu ścisłym, tzn.:
1) terenowe organy rządowej administracji ogólnej :
a) kierownicy urzędów rejonowych,
b) wojewodowie,
2) terenowe organy rządowej administracji specjalnej, np.:
a) organy podatkowe:
- kierownicy urzędów skarbowych,
- dyrektorzy izb skarbowych,
b) organy celne :
- dyrektorzy urzędów celnych,
c) organy administracji górniczej:
- dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych,
d) organy administracji miar:
- dyrektorzy obwodowych urzędów miar,
- dyrektorzy okręgowych urzędów miar.
3) naczelne i centralne organy administracji państwowej, tzn. ministrowie i kierownicy urzędów centralnych, jeżeli ustawy powierzają im kompetencje do prowadzenia postępowania administracyjnego w I lub w II instancji; w każdym jednak przypadku organy te sprawują nadzór nad postępowaniem administracyjnym i mają z tego tytułu określone w kodeksie uprawnienia.
Poza organami administracji państwowej postępowanie administracyjne prowadzą organy samorządu terytorialnego w sprawach, które należą do ich właściwości. Organy te działają na podstawie przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, a w Warszawie dodatkowo na podstawie ustawy z 23 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy. Organem takim jest wójt (burmistrz miasta, prezydent miasta). Na zasadzie wyjątku i to tylko w sprawach z zakresu gospodarki gruntami postępowanie administracyjne prowadzone jest przez zarządy gmin.
Kolejną grupą podmiotów, którym prawo powierza czasem kompetencje do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, są państwowe i ko¬munalne jednostki organizacyjne. Przykładowo można wskazać na:
a) Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych i naczelnych dyrektorów okręgów dróg
b) Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
c) organy szkoły wyższej .
Tego samego rodzaju uprawnienia mogą mieć na podstawie ustaw szczególnych niektóre organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne. Tutaj przykładem są organy adwokatury (ustawa z 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze).
Postępowanie administracyjne jest skonstruowane w ten sposób, że w w zasadzie każda sprawa załatwiona przez dany organ (I instancji) podlega kontroli wykonywanej przez organ II instancji, tzn. organ wyższego stopnia. Nie dotyczy to sytuacji, kiedy I instancją jest minister lub centralny organ administracji państwowej albo samorządowe kolegium odwoła-wcze. Jednakże przypadki działania tych organów jako I instancji są niezmiernie rzadkie.
Organami wyższego stopnia są:
1) dla wójta (burmistrza, prezydenta, zarządu gminy): – w sprawach należących do zadań własnych gmin – samorządowe kolegium odwoławcze,
- w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej – wojewoda,
2) dla wojewody – właściwy w sprawie minister (kierownik urzędu centralnego),
3) dla terenowych organów rządowej administracji specjalnej organ nadrzędny lub właściwy w sprawie minister,
4) dla organizacji zawodowych, samorządowych, spółdzielczych i innych organizacji społecznych – organ wyższego stopnia danej organizacji, a w razie jego braku ¬organ państwowy sprawujący nadzór nad jej działalnością.
May
19
Określa tryb załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej. Na postawie art. 1 pkt 1 pojęciem tym określa się tok czynności organu administracyjnego i stron zmierzających do wydania aktu administracyjnego. Ta systemowa nazwa postępowania jest myląca, ponieważ postępowanie to istotnie rożni się od postępowania karnego czy cywilnego. W postępowaniu administracyjnym chodzi bowiem tylko o załatwienie sprawy należącej do kompetencji konkretnego organu administracji publicznej. Dotyczy ono zatem tylko wycinka działalności organów administracji, obszaru, w którym dochodzi do wydania lub wykonania aktu administracyjnego.
Apr
10
Pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym:
Art. 28 k.p.a. stanowi, że stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Stroną w postępowaniu administracyjnym, czyli podmiotem mającym zdolność administracyjno-prawną może być osoba fizyczna i osoba prawna oraz państwowa jednostka organizacyjna i organizacja społeczna – na¬wet jeżeli nie posiadają osobowości prawnej. Osoba fizyczna lub inny podmiot, która uważa, że w określonej sprawie należy przeprowadzić postępowanie administracyjne zakoń¬czone decyzją, powinna zgłosić wniosek o wszczęcie postępo¬wania. Jeżeli zaś zamierza wziąć udział w już toczącym się postępowaniu, może zgłosić organowi prowadzącemu postępo¬wanie żądanie o dopuszczenie do postępowania.
Warto też podkreślić, że w postępowaniu administracyjnym może występować jedna strona lub kilka stron, przy czym strony może łączyć ten sam lub zbliżony interes prawny. Zdarzają się jednak również sytuacje, że strony postępowania mają rozbieżne interesy.