W treści kodeksu postępowania administracyjnego organ prowadzący postępowanie określa się jako “organ administracji państwowej”. W istocie jednak charakter prawny podmiotów uprawnionych do prowadzenia postępowania administracyjnego jest zróżnicowany, a faktycznie wszelkie czynności związane z postępowaniem wykonywane są, oczywiście, przez pracowników odpowiednich jednostek organizacyjnych.
W pierwszej kolejności podmiotami uprawnionymi są organy administracji państwowej w znaczeniu ścisłym, tzn.:
1) terenowe organy rządowej administracji ogólnej :
a) kierownicy urzędów rejonowych,
b) wojewodowie,
2) terenowe organy rządowej administracji specjalnej, np.:
a) organy podatkowe:
- kierownicy urzędów skarbowych,
- dyrektorzy izb skarbowych,
b) organy celne :
- dyrektorzy urzędów celnych,
c) organy administracji górniczej:
- dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych,
d) organy administracji miar:
- dyrektorzy obwodowych urzędów miar,
- dyrektorzy okręgowych urzędów miar.
3) naczelne i centralne organy administracji państwowej, tzn. ministrowie i kierownicy urzędów centralnych, jeżeli ustawy powierzają im kompetencje do prowadzenia postępowania administracyjnego w I lub w II instancji; w każdym jednak przypadku organy te sprawują nadzór nad postępowaniem administracyjnym i mają z tego tytułu określone w kodeksie uprawnienia.
Poza organami administracji państwowej postępowanie administracyjne prowadzą organy samorządu terytorialnego w sprawach, które należą do ich właściwości. Organy te działają na podstawie przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, a w Warszawie dodatkowo na podstawie ustawy z 23 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy. Organem takim jest wójt (burmistrz miasta, prezydent miasta). Na zasadzie wyjątku i to tylko w sprawach z zakresu gospodarki gruntami postępowanie administracyjne prowadzone jest przez zarządy gmin.
Kolejną grupą podmiotów, którym prawo powierza czasem kompetencje do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, są państwowe i ko¬munalne jednostki organizacyjne. Przykładowo można wskazać na:
a) Generalnego Dyrektora Dróg Publicznych i naczelnych dyrektorów okręgów dróg
b) Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
c) organy szkoły wyższej .

Tego samego rodzaju uprawnienia mogą mieć na podstawie ustaw szczególnych niektóre organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organizacje społeczne. Tutaj przykładem są organy adwokatury (ustawa z 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze).
Postępowanie administracyjne jest skonstruowane w ten sposób, że w w zasadzie każda sprawa załatwiona przez dany organ (I instancji) podlega kontroli wykonywanej przez organ II instancji, tzn. organ wyższego stopnia. Nie dotyczy to sytuacji, kiedy I instancją jest minister lub centralny organ administracji państwowej albo samorządowe kolegium odwoła-wcze. Jednakże przypadki działania tych organów jako I instancji są niezmiernie rzadkie.
Organami wyższego stopnia są:
1) dla wójta (burmistrza, prezydenta, zarządu gminy): – w sprawach należących do zadań własnych gmin – samorządowe kolegium odwoławcze,
- w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej – wojewoda,
2) dla wojewody – właściwy w sprawie minister (kierownik urzędu centralnego),
3) dla terenowych organów rządowej administracji specjalnej organ nadrzędny lub właściwy w sprawie minister,
4) dla organizacji zawodowych, samorządowych, spółdzielczych i innych organizacji społecznych – organ wyższego stopnia danej organizacji, a w razie jego braku ¬organ państwowy sprawujący nadzór nad jej działalnością.


Comments

You must be logged in to post a comment.